Title : ENDLESS LOVE
Author : virgindevil
Couple : Yunjae, Yoosu (Feat.Changmin)
Rate : PG 15 - NC 17
Type : Romantic Fantasy
Talk : สวัสดีค่ะ...เอาอินโทรเรื่องนี้มาลองแปะดู...
ความจริงฟิคเรื่องนี้เราตั้งใจเขียนไว้สำหรับการเปิดบอร์ดของน้องคนหนึ่ง...
ไม่รู้ว่าจะมีใครแอบเข้ามาอ่านกันบ้างรึเปล่า...แต่ถ้าเผลอหลงเข้ามาอ่านแล้ว...
ได้แต่บอกว่าอย่าทวงเลยนะคะ...เพราะโปรเจคฟิคเรื่องนี้คงอีกยาวนานพอสมควร...
เพราะบอร์ดดังกล่าวยังไม่มีวี่แววว่าจะเสร็จเลยเหอะ...
ไอ่คนเขียนก็เลยค่อยๆเขียนแบบคืบคลาน...ฮ่าฮ่า...
ฟิคเรื่องนี้ได้แรงบันดาลใจมาจากแฟนเมดเรื่องหนึ่งของบอร์ด withyoonjae ...
ซึ่งเราเอาไปแปลและฝังซับไทยไว้เรียบร้อยแล้ว...หากมีโอกาส
จะเอามาแปะให้ได้ยลกันค่ะ...แต่บอกได้คำเดียวว่าแฟนเมดดังกล่าว...
อลังการงานสร้างดาวล้านดวงสุดๆเหอะพี่น้อง...
ปล...รู้สึกยังไงกับอินโทรเรื่องนี้รบกวนช่วยกันแสดงความคิดเห็นด้วยนะคะ...
เพราะเป็นแนวที่ไม่เคยเขียน...แต่แอบอยากลองเขียนล่ะ...^^
ปลล...โคลงเปิดเรื่อง...ไม่ได้ไปเอามาจากวรรณคดีเรื่องไหนหรอกค่ะ...
เราแต่งเอง...โคลงบทนี้ความจริงแต่งไว้นานแล้ว...
แต่เนื้อหาเข้ากับฟิคเรื่องนี้สุดๆ...เลยเอามาแปะเป็นบทนำเรื่องค่ะ...^^
********************************************************************************
ทิวานภาสร่างอ้า อรุณ
แสงส่องใจละมุน อุ่นข้าฯ
รักเพียงต่างสกุล ผิดที่ รักฤา
ตราบชั่วดินดับฟ้า มิสิ้นรักเอย
...
...
...
ท้องฟ้าอันแสนกว้างใหญ่ไพศาลสะท้อนสีสันแตกต่างกว่าที่เคย
ราวกับว่าสิ่งที่ปรากฏอยู่เบื้องหน้ามิใช่แดนมนุษย์
วิหารสีขาวทรงหกเหลี่ยมตระการตาล่องลอยอยู่เหนือเส้นขอบฟ้า
ช่างสวยงามจนยากจะสรรหาถ้อยคำใดมาบรรยาย
ลึกเข้าไปภายในประตูสีขาวบานใหญ่ที่สลักเสลาลวดลายประณีตงดงาม
ปรากฎเป็นห้วงน้ำสีครามลึกสุดลูกหูลูกตา รอบๆห้องโถงใหญ่นั้น
ประดับด้วยเสาสูงหกต้น
เบื้องบนของเสาทุกต้นมีร่างสูงสง่าของเทวดารักษาการณ์
ดวงตาทุกคู่ของเหล่าเทวดาต่างพร้อมใจกันจับจ้องไปยังจุดศูนย์กลางของห้วงน้ำนั้น
เพียงชั่วอึดใจพลันปรากฎแท่นหินอ่อนสีขาวบริสุทธิ์ผุดขึ้นมาลอยเด่นอยู่เหนือพื้นน้ำ
ที่ใจกลางของแท่นหินนั่นมีร่างของเทพบุตรผู้หนึ่งถูกตรึงแน่นอยู่ภายใต้วงรัศมีแสง
สีขาวนวลล้อมรอบกายราวกับโซ่ตรวน
เค้าหน้าของเทพบุตรรูปนั้นหล่อเหลาคมคาย
ราวกับรูปสลัก
…ทว่า…แววตาที่สะท้อนกลับมาให้เห็นกลับมีเพียงความว่างเปล่า…อันแสนเศร้า…
…รัศมีแสงสีนวลที่สัมผัสได้นั้นก่อความรู้สึกประหลาดในหัวใจ…
…อบอุ่น…แต่…แสนเจ็บปวด…
…ที่แห่งนี้…
…สรวงสวรรค์…
…หรือ…
…แดนนรก…กันแน่…
พลันหมู่เมฆเคลื่อนไหวรุนแรง
เสียงลมแหวกผ่านอากาศอื้ออึง
พายุโหมกระหน่ำกรีดผ่านผิวเนื้อจนเจ็บเสียดไปถึงหัวใจ
ท้องฟ้ากลับแปรเปลี่ยน จากที่เคยสว่างไสวกลายเป็นมืดมิดสุดจะพรรณนา
ไม่ว่าจะมองไปทางใดสิ่งที่เห็นกลับมีเพียงรัตติกาลอันน่าสะพรึงกลัว
มองไม่เห็นแม้กระทั่งฝ่ามือของตัวเอง ความหนาวเหน็บแล่นริ้ว
ไปทั่วสรรพางค์กายราวกับจะบาดผ่านผิวเนื้อลึกลงไปถึงกระดูก
พาให้เจ็บปวดแทบขาดใจ…
...
...
...
“ยุนโฮ…หาข้าให้พบ…สัญญาระหว่างเราสลักลึกอยู่ในหัวใจเจ้า…”
“ผู้เป็นที่รักของข้า”
น้ำเสียงอันแสนหวานดังก้องอยู่ในโสตประสาท
อ่อนหวานแต่กลับ
แฝงไว้ด้วยความเศร้าสร้อย เงาเลือนรางของใครบางคนค่อยๆก่อตัว
เป็นรูปร่างอยู่ตรงหน้า ร่างกายอันแสนบอบบางที่แฝงไว้ด้วยความแข็งแกร่ง
เส้นผมสีดำสนิทยาวสยายพัดพลิ้วตามแรงลม
ผิวกายขาวผ่องเนียนละเอียด
ราวกับจะเรืองแสงได้ หากสิ่งสะดุดตาที่สุดคือใบหน้าที่งดงาม
จนยากจะสรรหาคำใดมาพรรณนา
งดงามยิ่งกว่าอิสตรีใดในโลกหล้า
ยามเมื่อดวงตากลมสีรัตติกาลจ้องมองตอบกลับมาทำให้ร่างทั้งร่าง
ราวกับถูกตรึงด้วยไม้กางเขนหนักอึ้งจนยากจะขยับกาย
ความโศกเศร้าเหลือคณาที่สะท้อนในแววตาคู่นั้นฉุดให้เขา
ดำดิ่งลงสู่ความมืดมนอันน่าสะพรึงกลัว
ทว่ายิ่งพยายามจับรายละเอียด เงาร่างนั้นกลับยิ่งจางหาย
จนเหลือเพียงหมอกควันบางเบาโอบล้อมอยู่รอบตัวเขา…
…สัมผัสอันแสนคุ้นเคย…ราวกับว่า…
…เหตุการณ์นี้เคยเกิดขึ้นมาก่อน…
...ณ ที่ใดที่หนึ่ง...
…เมื่อนานแสนนานมาแล้ว…
...
...
...
“…ยุนโฮ…”
“…จงจดจำแววตานี้ไว้…”
“…จดจำความรู้สึกนี้…”
“…ชาติหน้าข้าจะไม่มอบท่านให้ใครอื่นอีก…”
“…ท่านจะต้องหาข้าพบเมื่อแรกเห็น…”
“…ข้าช่วยท่านได้เพียงเท่านี้…”
เสียงกระซิบแผ่วเบาดังอบอวลอยู่ในหัวใจ
ราวกับถ้อยคำบอกลาครั้งสุดท้าย
น้ำเสียงนั้นแสนเศร้าชวนให้ผู้ได้ยินต้องหลั่งน้ำตา
ความรู้สึกที่ไม่อาจพรรณนาอัดแน่นอยู่เต็มอก
จนไม่อาจรู้ได้ว่า…สิ่งที่รู้สึกอยู่ในตอนนี้…
…ความรู้สึกนั้น…คืออะไรกันแน่…
…
…
…
********************************************************
TBC [Part 1]
